मी आहेच असा
by Vinayak
|
posted: ११/२३/२०१०
|
3
comments
मी आहेच असा मैत्री करणारा
मैत्रिसाठी वाट्टेल ते करणारा
प्रत्येक मित्राचा विश्वास जपनारा
आयुष्यभर घट्ट मैत्रिची
साथ निभावनारा
मी आहेच असा सतत बोलनारा
मित्राना नको ते प्रश्न विचारनारा
प्रश्न विचारुन त्याना सतवनारा
उत्तरे सांग म्हणुन
तगादा लावणारा
मी आहेच असा मस्त जगनारा
सदानाकदा स्वप्नामद्ये रमनारा
आपल्यातच आपलपन जपनारा
पण इतरांच्या आनंदासाठी
स्वतालाही विसरनारा
समई आणि .. मी
by Vinayak
|
posted: ८/१९/२००९
|
0
comments
जळणारी वात अशीच रात्रभर जळत राहिली ..
तेल संपणार नव्हतचं ..
अगदी काठोकाठ भरलेल्या मोठ्या समईतुन ..
हेलकावणारी आकृती ..
समोर ठेवलेल्या फोटोवर ..
एक मंद काजळी पसरवत ..
आणि प्रत्येक हेलकाव्यातुन ..
ओकल्याप्रमाणे बाहेर सुसाट निघणारी ..
पुन्हा एक काजळाची धार टाकत ..
ति अशीच जळत राहिली ..
समईला तिच स्वतःच अस्तित्व नसतचं ..
फक्त ठेऊ तिथे तेवत रहायच ..
कधी कोठ्यावर, कधी देव्हाऱ्यात ..
तर कधी असचं कुठेतरी ..
आठवणींची काजळी ओकत ..
कुठल्याश्या फोटोपुढे कुणाच्या तरी आठवणींना उजाळा देत ..
"थेंब- थेंबसा उरतो मी".....
by Vinayak
|
posted: ३/०४/२००९
|
0
comments
ओठांवरती गाने यावे
असेच तुजला स्मरताना
तशीच अलगद सांज ढलावी
तुझ्याचसाठी झुरताना
पक्ष्यांची ही कुजबुज रानी
तुझ्याचसाठी आज असे
तुला न बघता मधुर चांदने
शांत शांतसे आज दिसे
हुरहुरनाऱ्या कातरवेळी
तव गंधाचा येई वारा
रिमझिम रिमझिम बरसत राही
आठवनिंच्या श्रावणधारा
भास तुझा आभास तुझा मग
कलेल मजला ध्यास तुझा
बघता बघता कनान्मागे
छ्लेल मजला श्वास तुझा
तव श्वासाच्या भेटीसाठी
नकळत वेडा ठरतो मी
मंद मंद या श्वासान्मधुनी
थेंब थेंबसा उरतो मी..........
मी अशी .......... तुला हवी तशी !
by Vinayak
|
posted: १२/३१/२००८
|
0
comments
मी अशी .......... तुला हवी तशी !
मी अशी, मी तशी,
मी तुला हवी तशी,
मी चंचला, मी अबोली,
तुज पाहता, चढ़े गालावर लाली !
मी उड़ते, मी झूलते,
फुलपाखरापरी बागड़ते,
तुझ्या येण्याने मी बावरते !
मी गाते, मी फेर धरते,
हळूच येउन,
तुला छेडूनी जाते !
मी हसरी, मी लाजरी,
मी हळवी, जराशी बावरी,
दुराव्याने तुझ्या मुसमुसते !
मी फूलते,
मी बहरते,
तू स्पर्शिता,
मी लाज लाजुनी,
मिटून जाते !
तरीही मी उभाच आहे
by Vinayak
|
posted: १२/२३/२००८
|
0
comments
तरीही मी उभाच आहे
अर्थ सर्वच संपून गेलाय
तरीही जीवन सुरुच आहे
वेळ केव्हा निघून गेली
मला कधी कळलेच नाही
कळले जेव्हा मला तेव्हा
हाती काहीच उरले नाही
आता सर्व शांत झालयं
वादळानंतर होत तसं
पाऊसही थांबलाय आता
श्रावणानंतर होत तसं
तरीही,
बरंच काही शिल्लक आहे
अजून माझ्या हाती
काही शण अजूनही आहेत
फक्त माझ्यासाठी
त्यावरच तर जगतो आहे
हसतो आणि रडतो आहे
मी जेव्हा नापास झालो...
by Vinayak
|
posted: ११/१७/२००८
|
0
comments
मी जेव्हा नापास झालो. ...
वाटल जगण्याला मी नालायक ठरलो.
तोन्ड खुपसुन उशीत ढसा ढसा रडलो,
पराभवाच्या ओझ्याने पार खचलो.
असे का झाले म्हणुन
स्वतःवरच चीडलो,
कुवतच नाही मझी समजुन,
नैराश्याच्या भोवर्यात पडलो.
आठ-दहा दिवसानी
डोळ्यातल पाणीही सुकल,
आणी वेड मन माज
आत्महत्येच्या विचारपर्यन्त पोहोचल.
ओळखीचा एक चेहरा
त्यावेळी आला सावराया,
म्हणाला निर्णय घेताना
आई-वडिलान्चा विचार नको का कराया?
म्हणाला चढ-उतार तर
आयुष्यात येतच राहतील,
प्रत्येकवेळी काय मी
अशच हरुन जाशील?
नवीन अभिप्राय